اسم شریف آن حضرت علی بود،وکنیه آن حضرت ابولحسن مشهورترین القاب آنحضرت :رضا است وصابروفاضل ورضی و وفی وقرِّة اعین المومنین نیزمی گویند به سندمعتبر از سلیمان بن حفص روایت کرده است که حضرت امام موسی (ع) پیوسته فرزند پسندیده خود را رضا می نامید ومی فرمودکه :بخوانید فرزند مرا رضا ، وگفتم به فرزندخودرضا.چون به آن حضرت خطاب میکرد آن حضرت را ابولحسن می نامید . پدر آنحضرت موسی بن جعفر(ع)بود.مادر ان حضرت امّ ولدی بودکه اورا تکتم و نجمه و اوری وسکن وسمان وامّ النبین می نامیدند ،بعضی خیزان صقر و شقرا نیزگفته اند ابن بابویه به سندمعتبر از علی بن میثم روایت کرده است که حمیده مادر امام موسی (ع)که از جمله ای اشراف وبزرگواران عجم بود ،کنیزی خرید اورا به تکتم مسما گردانید آنجاریه سعادتمند بهترین زنان بود درعقل ودین وحیا ،وخاتون خودحمیده را بسیار تعظیم می نمود از روزی که اورا خرید ،هرگزنزد اونمی نشست ،برای تعظیم و اجلال او ازحمیده روزی به حضرت امام موسی(ع)گفت ای فرزندگرامی ! تکتم جاریه ای ست که من بهتراز اورا ندیده ام در زیرکی ومحا سن اخلاق،ومیدانم که هرنسلی که ازاو به وجودآید پاکیزه ومطهر خواهدبود اورا به تومی بخشم واز توالتماس میکنم که رعایت حرمت او رابکنی.چون حضرت امامرضا (ع) از او به وجودآمد او را به طاهره مسما گردانید ،چون حضرت امام رضا شیر بسیارمی خورد .

ابن بابویه به سندمعتبر روایتکرده که آن جناب درمدینه متولدشددرروزپنجشنبه 11ماه ربیع اول سال 153هجری بعد از وفات حضرت صادق(ع)

همنشین گل رویید ، از گلستان امامت

همنشین یار آمد، از پی راه رفاقت

همنشین مروارید،روشن ببخش دل آب

دلربای دام صیاد، برسرآهو ضمانت

ای کبوتر اسیر افتاده دربند وقفس

ای تو ای ستاره ی بی همدم و بی هنفس

غربت ودوری از شهر ولایت دیده ای

ای مسافر میان راه مانده ، بی فرس

ای که همچون مهتاب برپشت ابر پنهان شدی

همچون مرواریدمیان صدفی زندان شدی

جان به قربان تن محزون وخسته ات شود

بی گناه از زهر کین.خسته و بی جان شدی

 سلام خدمت تمام کسانی که قبلا  به وبلاگ می امدن و حال هم می آیند و به من سر می زند  وبلاگ  وبلاگ حضرت زهرا (س) است  قدمتون روی چشمای من  من نمی توانم زیاد به وبلاگ بیایم و به خاطر تمام نظرات ممنونم و همچنین از کسانی که می آیند به وبلاگ  انشالله از من ناراحت نیستید   خیلی دوست دارم مثل قدیم  به همه سر بزنم زود به زود ولی نمی توانم  من همه نظرات شما را می خوانم  و بهره میگیرم  ممنونم که به یاد من هستید و مرا یاد می کنید  التماس دعا دارم  خدا حافظتان.

ماه رمضان ماه خداوند، ماه نزول قرآن و از شریف‌ترین ماه‌های سال است. در این ماه درهای آسمان و بهشت گشوده و درهای جهنم بسته می‌شود، و عبادت در یکی از شب‌های آن ( شب قدر ) بهتر از عبادت هزار ماه است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در خطبه شعبانیه خود درباره فضیلت و عظمت ماه رمضان فرموده است: «ای بندگان خدا! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما روی آورده است؛ ماهی که نزد خداوند بهترین ماه‌ها است؛ روزهایش بهترین روزها، شب‌هایش بهترین شب‌ها و ساعاتش بهترین ساعات است.
بر مهمانی خداوند فرا خوانده شدید و از جمله اهل کرامت قرار گرفتید. در این ماه، نفس‌های شما تسبیح، خواب شما عبادت، عمل‌هایتان مقبول و دعاهایتان مستجاب است.
پس با نیت‌ای درست و دلی پاکیزه،‌ پروردگارتان را بخوانید تا شما را برای روزه داشتن و تلاوت قرآن توفیق دهد. بدبخت کسی است که از آمرزش خدا در این ماه عظیم محروم گردد. با گرسنگی و تشنگی در این ماه، به یاد گرسنگی و تشنگی قیامت باشید.»

آن گاه پیامبر اکرم وظیفه روزه‌داران را برشمرد و از صدقه بر فقیران، احترام به سالخوردگان، ترحم به کودکان، صله ارحام، حفظ زبان و چشم و گوش از حرام، مهربانی به یتیمان و نیز عبادت و سجده های طولانی، نماز، توبه، صلوات، تلاوت قرآن و فضیلت اطعام در این ماه سخن گفت.

منابع :
مفاتیح الجنان،‌ تفسیر نمونه، ‌ج 1، ص 634؛ المیزان، ‌ج 2، ص 15